Τι συμβαίνει στο σώμα σε μια κρίση πανικού

Μέσα σε λίγα λεπτά η καρδιά επιταχύνει, οι παλάμες ιδρώνουν, το στήθος σφίγγει και η σκέψη πάει στο χειρότερο. Ο άνθρωπος ψάχνει έξοδο, αέρα, ή κάποιον να τον πάει στο νοσοκομείο. Όταν η κρίση πέσει, μένει η ντροπή και η ερώτηση: «τι ήταν αυτό;».

Το σώμα έχει έναν μηχανισμό συναγερμού για πραγματικό κίνδυνο. Σε μια κρίση πανικού ο μηχανισμός ενεργοποιείται σαν να υπάρχει κίνδυνος, ενώ το περιβάλλον είναι ένα σουπερμάρκετ, ένα αμάξι ή το ίδιο το κρεβάτι. Τα συμπτώματα είναι αληθινά. Η ερμηνεία ότι λιποθυμάτε, πεθαίνετε ή τρελαίνεστε είναι αυτό που ανεβάζει τον συναγερμό ακόμη πιο ψηλά.

Μετά τις πρώτες κρίσεις ξεκινά ένας δεύτερος φόβος: ο φόβος του φόβου. Σαρώνετε το σώμα για το επόμενο σημάδι. Αποφεύγετε το μέρος όπου συνέβη. Ζητάτε παρέα για διαδρομές που πριν κάνατε μόνοι. Η ζωή οργανώνεται γύρω από την αποφυγή, και η αποφυγή πείθει τον εγκέφαλο ότι ο κίνδυνος ήταν υπαρκτός.

Αν τα συμπτώματα είναι καινούρια, ο ιατρικός έλεγχος έχει νόημα, για να αποκλειστούν άλλα αίτια. Όταν ο έλεγχος είναι καθαρός και οι κρίσεις συνεχίζονται, η δουλειά μεταφέρεται στο τι συντηρεί τον συναγερμό: οι σκέψεις στη διάρκειά του, η παρακολούθηση του σώματος, και τα μέρη που έχετε βγάλει από τη μέρα σας.

Η θεραπεία δεν σας ζητά να αγαπήσετε τον πανικό. Σας βοηθά να μείνετε αρκετά ώστε να μάθει το σώμα ότι το κύμα περνά, χωρίς να μικραίνει ο χάρτης της ζωής σας.